Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
fl. 1. Sariq toʻpgulli, shamolda uchib ketadigan toʻzgʻoq urugʻli oʻt; qoqioʻt.
Erta bahor Yorqinoy koʻk terib yurardi. U yon-bu yonga elanib, otquloq, ismaloq, momaqaymoq qidirardi. — R. Rahmonov, Mehr koʻzda
U xuddi bizdagi momaqaymoq yoki boʻta-koʻzga oʻxshaydi. — Gazetadan
2. koʻchma Yuz, badan tuzilishi boʻliq va yoqimli koʻrinishga ega (ayollarga nisbatan).
U momaqaymoq xotiniga ham qiyo boqmasdi. — Mirmuhsin, Umid
Olchinbekning taʼrifiga qaraganda, Zubaydaxon tengi yoʻq momaqaymoq, ofatijon emish. — K. Yashin, Hamza