sft. 1. Bir ishni dadillik bilan qila olmaydigan; lanj, magʻzava.
Bir maqsadi yoʻq, mujmal-u mijgʻov takasaltang. — Habibiy
Hayotda uningdek ikkilanuvchi mijgʻov kishini koʻrmagan edi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik.
2. Xarxashasi koʻp; injiq.
Jaydari gʻoʻzaday mijgʻov, rasvo ekinni dehqon bolasi bilmasa kerak. — Gʻ. Gʻulom, Alimqulning qarzi
3. kam qoʻll. Mijgʻilovchi, mijgʻilab turuvchi.
Fattoh Ulmasboyevning qornida yana oʻsha eski mijgʻov ogʻriq boshlandi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil
- Mijgʻov gap Aniq, qatʼiy boʻlmagan, dud-mol (lanj, mujmal) gap. Mijgʻov gapni yoqtirmaydigan, bir soʻzli bu zahar polkovnikka muddaosini ochiq aytishga majbur boʻldi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi