Қидирув

от 1. Инсоннинг ўз туғишганларига, яқин кишиларига ва умуман, одамга, нарсага бўлган самимий муҳаббати; яхши кўриш туйғуси.

Оналик меҳри. Меҳрини қозонмоқ. Ватанга бўлган меҳр ва муҳаббат. Меҳр билан ўқимоқ. Ишга меҳр қўймоқ.

Тўсатдан вужудини қамраган оналик меҳри ғолиб келиб, тортган азоби ҳам эсидан чиқди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Икки ёр севгиси ҳам меҳри шунда. Шоирнинг илҳоми, шеъри ҳам шунда. — М. Алавия

Ёшлар ўртасида деҳқончилик касбига меҳр уйғотишга эътиборни кучайтириш керак. — Газетадан

Бу ўрик бир вақтлар Муроталининг отаси томонидан экилган ва меҳр билан парвариш қилинган эди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

2. Шафқат, раҳмдиллик.

Одамнинг юраги-да меҳр бўлиши керак. Керакли вақтда кўмаклашиш керак. — Ойбек, Танланган асарлар

сфт. Меҳр-шафқатли, меҳрибон.

Бир зумда болалигим дейсизми, уй, меҳрли оналар кўз ўнгимдан бирма-бир ўтди. — М. Алиев, Қалб сўзлари ёзилган

от 1. Масжид ичида унинг қибла томонидаги деворида тахмон шаклида қурилган жой (намоз шу томонга қараб ўқилади).

Ҳужранинг ичи қоронғи бўлмаса ҳам, қоидага биноан, ғарб томонидаги меҳробга шам ёқиб қўйилган эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

У меҳробга етиб келгач ярим қоронғи хонада тасбеҳ ўгириб ўтирган уч-тўрт кишига кўзи тушди. — Мирмуҳсин, Меъмор

2. айн. Тахмон.

Кўрпани меҳробга йиғиб қўймоқ.

3. кўчма Бирор нарса, жойнинг тўри, тўр томони.

Ватан — сен юрагим, юрагим сенсан. Юрагим меҳроби — муқаддас Ватан. — Г. Жўраева

Оташин барқ ёнди гулранг чархнинг меҳробида. — Э. Воҳидов

сфт. 1. Меҳр-шафқат кўрсатувчи, меҳр билан муносабатда бўлувчи.

Моҳлар ойимнинг Анвар билан муомаласи холис ва самимий бўлиб, у Анварга ўз боласидай меҳрибон эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Болаларининг бахти учун ҳар қандай жафоларга ўзини отган, меҳрибон, шафқатли она! — Ойбек, Танланган асарлар

2. айн. Ғамхўр.

Бу ерда бир меҳрибоним ёʻқки, менга кўмаклашса. — Ойбек, Танланган асарлар

3. кўчма Меҳр (меҳрибонлик) ифодаловчи.

Ҳамиша кулиб турадиган меҳрибон чеҳраси ҳозир жиддий эди. М. Исмоилий, Фарғона т. — о

Элмуроднинг қандай аҳволга тушганини сезган Гулсум уни меҳрибон сўзлари билан юпатмоқчи бўлиб келган эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

от 1. Меҳрли (меҳрибонга хос) эътибор, муносабат; меҳрибонга хос хислат.

Аҳмаднинг ёнидан ўтар эканлар, Асадилло меҳрибонлик билан унинг елкасига қўлини қўйди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Комбинатда одамлар ўзларига эътибор ва меҳрибонликни сезиишаяпти. — Газетадан

Домланинг отасидек бўлиб қолгани, меҳрибонлиги унга далда берди. — Мирмуҳсин, Умид.

2. айн. Меҳрибончилик. [

Нодира:[ Ота-оналаримдан, опа-сингил, оға-ини, қариндош-уруғларимдан кўрмаган бу меҳрибонликларни, ўлсам, қора тупроғим унутмасдир. — Ҳамза, Майсаранинг иши

Ҳозир ҳам у нимагадир ёш боладай аясининг меҳрибонликларини қўмсади. Ў. — Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

от Меҳрибон кишиларга хос иш, хатти-ҳаракат; ғамхўрлик; меҳрибонлик.

Сувонжон сувни ичиб, ақли-ҳуши ўзига келиб, нозли дилбарнинг меҳрибончилигини билди. — Орзигул.