ot 1. q. x. 1 Ekinzor yoki uning bir boʻlagini boshqa boʻlakdan ajratish uchun maʼlum balandlikda tuproq uyib hosil qilingan chegara; egat, yoʻl.
Yerni tozalab boʻlganingdan keyin xirmon joyining marzalarini hozirgisidan ikki baravar baland qil. — S. Ayniy, Doxunda
Chol marzadan yurib, oʻqariq boʻylab ketdi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
2. Ariq sirti; pushta.
Kunni kech qilish niyatida marza ustiga chiqib, tut soyasida oʻtirdim. — O. Husanov, Nay
Boshlariga savat qalpoq kiygan suvchilar marzalarda suv tarab yurishibdi. — S. Anorboyev, Yoʻlda yoʻldosh boʻlganlar
- Marza olmoq Yer maydonida shunday chegara — yoʻl hosil qilmoq. Chigit ekiladigan yerlarni kartalash, marza olib, bostirib sugʻorish payti keldi. — J. Qodirov, Attang deb qolmangU kunduzlari yelkasida ketmon koʻtarib, dalaga chiqadi, marza oladi, yer tekislaydi. — N. Fozilov, Qush qanoti bilan