«манқа» бўйича 10 та натижа
от 1. Димоғида гапирувчи.
Шу пайт Эшон мачитдан манқа сўфининг панг овози эшитилди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар
2. шв. Мишиқ.
3. От ва бошқа якка туёқли ҳайвонларда бўладиган, баъзан одамга ҳам ўтадиган юқумли касаллик.
от Кўмир билан ёқиладиган кўчма ўчоқ.
Манқалга кўмир солмоқ. Манқалда овқат пиширмоқ.
Самоварчи бўшаган чойнакларга чой дамлаб, яна манқал устига қўйди. — С. Айний, Дохунда
от тиб. Туғма ёки ҳаётда орттирилган анатомик нуқсонлар оқибатида овоз жарангдорлигининг бузилиши, нутқ товушларини бузиб талаффуз қилиш каби ўзгаришлар билан ифодаланувчи патологик ҳолат.
от айн. Манқал.
Ўртада манқалдонда олов, олов атрофида синиқ-мертик чойнаклардан уч-тўрттаси терилган. — Ғ. Ғулом, Шум бола.
фл. Димоғ билан гапирмоқ, пинғиллаб гапирмоқ.
1. анат., тиб. бурунга оид; бурун...; насал а боне бурун суяги; насал а кавитй бурун бо'шлиг'и; насал а дукт ко'з ёш-бурун канали (ё'ли); 2. пинг'иллаган, манқа; нас
манқа (кўпинча туёқли ҳайвонларда учрайдиган юқумли касаллик)
ҳайвонларда эпидемия тусини оладиган касаллик (куйдирги, манқа, ўлат ва б.)
