Қидирув

1. шв. Мен.

Олимхон ака, сиз чора кўраверинг Ман ҳам ёрдамлашаман. — Ойбек, Танланган асарлар

2. ёки Ман қилмоқ (этмоқ, айламоқ) Тақиқламоқ, тўхтатиб қўймоқ, қатағон қилмоқ.

3. эск. Жойига қараб турли қийматга эга бўлган оғирлик ўлчови.

с. т. Анча-мунча, жўн.

Ҳусанбек тўрам анов-манов одамни меҳмонга чорламайди. — С. Сиёев, Аваз

Бу анов-манов гап эмас, афандилар. Кўпчилик ичида айтишганингиз чакки бўлибди. — К. Яшин, Ҳамза

олм. 1. Сўзловчининг қўлида ёки яқинида турган нарсани, бўлаётган ёки бўлиб ўтган воқеа, ҳодисани кўрсатишда ишлатиладиган сўз.

— Китобинг қани? — Мана, Мана кечаги айтган ўртоғим.

— Мана, бекачим, — деди кулиб Тўйбека, — Анови кунги ёш меҳмонни сенга мақтасам, аччиқландинг, аммо келиб-келиб сени ўшанга бердилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Мана, икки ойнинг ичида яйдоқ дала юзи ям-яшил ғўза ниҳоллари билан қопланди. — Газетадан

2. Кўрсатиш олмошлари олдида келиб, кучайтирув ва таъкид билдиради.

Урушга орзумандмисиз, мана бу бойвачча укангизни олиб жўнай беринг, ёʻл очиқ. Ойбек, — Танланган асарлар

3. юкл. Алоҳида таъкид билдиради.

Йигитларни элтиб, тўппа-тўғри ўқ тагига ҳайдайдилар, мана, кейин эшитиб қолармиз. — Ойбек, Танланган асарлар

Мана, бошқарма план бўлимида уни роса қизартиришди. — С. Аҳмад, Бош оғриғи

4. Ундов гапда ҳайрат, киноя, таажжуб каби маъноларни билдиради.

Ана ҳусн-у мана малоҳат! Мана бамаънилик! Мана илм-у қобилият! — Мирмуҳсин, Меъмор

ёл қил

Ма сўзининг ҳурмат ва кўплик шакли.

Манг, ишонмасангиз, ҳидлаб кўринг. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати

Bir şeyin yapılmasını önleyen şey, engel.МОНЕ, ТЎСИҚ