sft. Maʼnosi yoʻq, maʼno chiqmaydigan; mantiqsiz, bemaʼni.
Maʼnosiz gap. Maʼnosiz ish.
Yoʻlchi qayoqqa bosh urishni, kimning yoqasidan tutishni bilmay tentib yurdi Endi uning xayolida hamma narsa boʻsh va maʼnosiz edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Qidiruv
«maʼnosiz» boʻyicha 28 ta natija: Izohli
Lugʻat maqolalari
7 taa. — mazmun, tushuncha, gʻoya
ot 2. Soʻzning mazmun tomoni, soʻz bilan ifodalangan tushuncha.
Soʻzning toʻgʻri maʼnosi. Soʻzning koʻchma maʼnosi.
Men, odatim boʻyicha, soʻzlarning maʼnolarini va nomlarning nomlangan narsa bilan munosabatini bilishga qiziqqanimdan: — U qishloqni nega Tezguzar deb ataganlar? — deb soʻradim. — S. Ayniy, Esdaliklar
3. ayn. Mazmun.
Gavhar bu gapdan qoʻlimdan kelsa, yordamimni ayamayman degan maʼnoni uqdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Unsin qoshini chimirib, yalt etib Gulnorga qaradi, lekin soʻnggi jumlaning maʼnosini, nechundir, soʻramadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. Baʼzi xatti-harakat va shu kabilardan anglashiladigan narsa; ifoda.
Xotin uning harakatidan oʻpich ber degan maʼnoni angladi-da: — Shuni toʻgʻri ayta qolsangiz, nima boʻlar ekan! — dedi. — A. Qahhor, Mayiz yemagan xotin
Uning vajohatidan nega kelding, degan maʼno borligini Aziza tushundi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
5. Biror narsaning mohiyati, nima ekanligi; mohiyat.
Samandarov zaharxanda qildi: — Bu qanaqa musobaqa boʻldi? Musobaqaning maʼnosini tushunasanmi oʻzing? — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Demak, irsiyatning maʼnosi — oqsil sintez qilish qobiliyatining nasldan naslga oʻtishidir. — Fan va turmush
- Bundan maʼno chiqmaydi Bundan foyda, natija chiqmaydi.
- Maʼno bermoq Tushunmoq, talqin qilmoq. Zamiraning dami chiqmay qolganiga Ochil oʻzicha maʼno berdi. — P. Qodirov, Uch ildiz
- Maʼnosi yoʻq Foydasi yoʻq. vodorod bilan kislorodni arabchaga tarjima qilib oʻtirishdan maʼno yoʻq. — P. Tursun, Oʻqituvchi
ot din. Arablar islomdan ilgari sigʻingan sanam — maʼbudalardan biri (yana q. lot I).
sft. 1. Maʼnosi boʻlgan, biror maʼno bildiradigan.
Maʼnoli gap. Chuqur maʼnoli ibora. Koʻp maʼnoli soʻz.
2. Chuqur mazmunga ega boʻlgan, sermazmun.
Odamshavanda, gapi, soʻzi maʼnoli bu xasta yigitni Yoʻlchi yaxshi koʻrar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Biror maʼno ifodalaydigan, biror narsaga ishora qiluvchi, shamali.
Maʼnoli nigoh.
Hakimboyvachcha labini tishlab, ukasiga maʼnoli qarab qoʻydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. Aql-idrok, mulohaza bilan ish qiladigan, jiddiy, bamaʼni.
Maʼnoli odam.
sft. ayn. Maʼnoli.
Uning [Tohirjonning] kattalashgan qora koʻzlari chiroqda allaqanday umidsiz, lekin maʼnodor yonadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Elmurod Oyimxonning maʼnodor, tekshiruvchi savollaridan zavqlanib ketdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
ot Maʼnosi bir, maʼno jihatidan teng yoki yaqin.
Maʼnodosh soʻzlar.
Keltirilgan misollardagi mador — kuch-quvvat, quvonmoq — suyunmoq maʼnodosh soʻzlarining barchasi oʻz maʼnolarida qoʻllangan. — OʻTA
Taʼriflar ichida
19 tatumsay ayn. Tumtaymoq. Boqijon tumsayib, ogʻzini ochgan holda, hammaga maʼnosiz tikildi. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar Hatto tumsayib oʻtirgan Asrora ham beixtiyor cha
dabdababoz Meʼyoridan ortiq dabdabali harakat, marosimlarni yaxshi koʻradigan, maʼnosiz, quruq dabdabalarga berilgan shaxs. Dabdababoz odam, Toʻlan safsataboz, yolgʻonchi
do‘ngpeshona Peshonasi bir oz boʻrtib chiqqan. Eshik oldidagi karavotda oltmish besh yoshlardagi doʻngpeshona, jussasi kichkina, oq-sariq qariya, koʻzlari maʼnosiz javdir
beburd Bir gapda turmaydigan, vaʼdasining ustidan chiqmaydigan; tayinsiz, subutsiz. Beburd odam. Beburd boʻlmoq. Nodondan aql kutma, beburddan — nomus. Maqol Olmaning oqi
xushchaqchaq Hayotdan mamnun; doimo xursand boʻlib yuradigan. Rais., qirq besh-elliklar chamasidagi toʻlagina, xushchaqchaq kishi edi. N. Fozilov, Diydor Quvnoq, shod-xur
shirasiz Shirasi yoʻq; mazasiz. Shirasiz meva. Shirasiz ozuqa. koʻchma Mazmuni yoʻq, mazmunsiz, maʼnosiz; zerikarli. Shirasiz leksiya, Bu gazetalardagi koʻpgina materiall