ot 1. Chit buyumlarning parchasi; ishlatilgan, eski-tuski matolar.
Katta-kichik xitoy vazalarni latta bilan yaxshilab artdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ikki qadam bordi-yu, lattaga oʻralgan bir nimani Samandarning qoʻliga berdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. s. t. Umuman, ip gazlama, undan tikilgan narsalar.
Yangi yor topganda, doʻstlar, eskidan kechmoq kerak, Eskini oʻlgan sanab, latta kafan bichmoq kerak. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Nima qilasan lattani? Yoʻqot! — Keliningiz xursand boʻlsin, degan edim-da! — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
3. shv. Ipak mato.
Xitoyi latta. Latta roʻmol.
[Kumushning] Paranjisi qoʻli-da, qora atlas koʻylak egnida, zangor latta mursak ustida edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
4. koʻchma Dagʻl. Oʻtaketgan boʻsh, noshud; shalviragan.
Erkakning zugʻmi boʻlmasa, xotinlar uni latta deydi. — S. Yunusov, Oson ishning ohi bor
Alimardonni uchratganidan keyin
bildi: Anvar boʻshang ekan, latta ekan. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
- Latta jinnisi Gazlama, mato va ulardan tikilgan narsalarga oʻch shaxsga (asosan, ayollarga) nisbatan qoʻllanadigan ibora. — Latta jinnisi! — deb baqirdi Boʻtaboy, butun alamini xotinidan olib, — lattaning uchini koʻrsatsa, oʻzingni tomdan tashlaysan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari.
- Latta hidi keladi Biror yoqimsiz gap-soʻz, xatti-harakat kabilarga nisbatan qoʻllanuvchi ibora.Gaplaringdan latta hidi keladi.Bu qiligʻingizdan latta hidi keladi-ku. Uygʻun, Navbahor.