ot esk. harb. Davlatning qurolli kuchlari majmui yoki uning bir qismi; qoʻshin, armiya.
Butun lashkar va sipohilar isyon tugʻini koʻtarib, huzuringizga keldi. — M. Osim, Ibn Sino qissasi
- Lashkar tortmoq Qoʻshin bilan hujumga bormoq. U Ahmadnagar ustiga lashkar tortib boradi — S. Karomatov, Oltin qum
- Xalq lashkari Xalqdan koʻngilli suratda tuzilgan yordamchi qoʻshin. Morozov rotasi xalq lashkarlari kovlab qoʻygan okoplarga ikki vzvodni joylab, qolgan vzvod bilan tankka qarshi mudofaa choralarini koʻra boshladi. — I. Rahim, Chin muhabbat