sft. 1. Tobi aynigan, boʻshashgan; lohas.
Lanj boʻlmoq. Lanj qilmoq (etmoq).
Oʻzimni lanj sezdim.
Mingboshining mayi meni ancha lanj qildi. — S. Abdulla, Mavlono Muqimiy
Tumov, gripp bilan ogʻriganda, umuman, kishi oʻzini lanj sezsa, odatan, qoqirim isteʼmol etiladi. — Gazetadan
2. Ortiq dam yeb, tobidan oʻtgan yoki suvi koʻpligidan uzoq qaynab boʻshashgan; dami oʻtgan, boʻsh.
Qayoqda qoldinglar? Osh lanj boʻlib ketdi-ku. — S. Ahmad, Hukm
3. koʻchma Aniq va qatʼiy fikr bildira olmaydigan; fikridan qaytib, aynib turadigan; mijgʻov.
U oʻzi lanj odam edi.
Brigadirning oʻzi hamon lanj-u, brigada aʼzolari vijdon azobida. — N. Safarov, Mardlar maydonda
[Mulladoʻst:] Tayyor oshga bakovul boʻlmay oʻl! Pok boʻlmasa, buzib qoʻyuvding-ku, lanj. Hamza, — Maysaraning ishi
4. koʻchma Na u yoqdi emas, na bu yoqdi emas; noaniq, mujmal.
Lanj javob. Lanj havo.
— Oʻqishlarini tamomlashaversin-chi, bir gap boʻlar, — deb lanjroq javob qaytargan edi Toʻlamat. — S. Anorboyev, Oqsoy
Hasanov oʻzingiz bilasiz, degandek lanjroq gap qildi. — I. Rahim, Ixlos