Qidiruv

ot 1. Kechirib boʻlmaydigan aybi, xatti-harakati, ogʻir jinoyati uchun bildirilgan qattiq qargʻish, shunday mazmunda aytilgan gap-soʻzlar.

Rahmat olgan omondir, Laʼnat olgan yomondir. — Maqol

— Boʻlar ish boʻldi, meni qimorboz nikohlab olgan edi. Otam el laʼnatidan, yurt nadomatidan koʻchaga chiqolmay qoldi, — dedi Hoji xola. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. Qattiq gʻazab va nafratli qargʻashni ifodalaydi.

Senga ham ming laʼnat, gʻar xotin! — S. Siyoyev, Otliq ayol

Xarob oʻl, ey zolim, baxtingga laʼnat! Zulm shohi, razil taxtingga laʼnat! — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy.

sft. Laʼnatga, qargʻishga duchor boʻlgan, laʼnatlangan; shunday maʼnoli haqorat, qargʻish soʻzi sifatida qoʻllanadi.

Hoy, laʼnati, ablah, toʻxta, nima deding! — N. Fozilov, Diydor

Sen laʼnati meni yoʻldan ozdirding. — Mirmuhsin, Meʼmor

Laʼnatining xotin olishga ixlosi baland-u, katta chiqimga tobi yoʻq. — P. Tursun, Oʻqituvchi

fl. Nafrat, gʻazab bilan qoralamoq, laʼnat aytib qargʻamoq.

Odamlar bir-biriga navbat bermay gapirar, soqchilarni laʼnatlar, noibni qargʻar edi. — S. Siyoyev, Avaz

fl. Laʼnatlamoq feʼlining majhul nisbati.