фл. 1. Таъсир даражаси юқорилашмоқ, кучли тус олмоқ, авж олмоқ, зўраймоқ.
Оғриқ кучайди, Қизиқиш кучайди. Совуқ кучайди.
Қўрғонда хотинларнинг, болаларнинг шовқини кучайди — Ойбек, Танланган асарлар
Ундаги безовталик авжига минган сари, кўнглида ашулага иштиёқи кучайиб борарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Гавҳар аяси билан дадасини, Ғиёс акаси билан Фотима-Хусанларни ўйлаган сайин, баттар хавотири кучаярди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
2. Ўзига (янада) куч бермоқ; кучланмоқ.
Бунинг устига сипоҳлар яна ҳам кучайиб, оломонни Хадрага қараб суришга муваффақ бўладилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Полициячи бамисоли ит бўлади, қочсанг, кучайиб, орқангдан қувлайди. — К. Яшин, Ҳамза