ot 1. Oʻzini hammadan bilimdon deb hisoblovchi, bilarmon; mahmadona.
Sanamay sakkiz deb yurgan ekansiz, korchalon keksa! — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
2. Ishbilarmon, epchil.
U [Alimardon] qay darajada korchalon va uddaburoligini, bekning oldida katta obroʻga egaligini xoʻjayinga uqtirish fikrida edi. — S. Ayniy, Doxunda
Azimjon oʻzi badavlat korchalon, yigit yoshidan buyon qorakoʻl boʻyicha noyob mutaxassis. — A. Muxtor, Chinor
Okean nariyogʻidagi bir korchallon yumshoq kresloda pinakka ketib oʻtirardi. — Mushtum