ot 1. Bir joyga toʻplash, yigʻish; toʻplanish, yigʻilish.
Margimushni bilasiz, uchuvchi unsur, u oltinli qatlamlar tepasida nurday taralib, hovurday jimirlab yotadi. Katta oltin konsentratsiyasini shu atrofdan izlash kerakligi aniq; edi. — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat
2. kim. Suyuqlikda eritilgan yoki havoga tarqalgan moddaning shu suyuqlik yoki havo hajmiga nisbatan miqdori, koʻp-ozligi, quyuq-suyuqligi.
Havoda zaharlovchi moddaning konsentratsiyasi.