sft. Zoʻr xursandchilik va faxrlanish hissi bilan jonlangan; jonli.
Bu oqshom idorada hayot hamma vaqtdagidan koʻra shovqinli va koʻtarinki edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.
Atrofdagi odamlarga qarasam, boshqalarning ham ruhi koʻtarinki, chehrasi ochiq. — I. Yusupov, Olima bilan birlikda
— Qani, joʻnadik! —
u koʻtarinki bir vaziyatda qoʻllarini qovushtirdi. — S. Anorboyev, Oqsoy