Қидирув

сфт. 1. Кўкракка эга; кўкраги бор.

Муҳаммадкаримни қадди-қомати келишган, кўркам, кенг кўкракли, елкасига тегирмон тоши қўйса бўладиган йигит, деганларича бор эди. — М. Ўринхўжаев, Унутилмас кунлар

2. Айн. кўкракдор 2, 3.

[Гуландом] Баланд бўйли, кўкракли, тўла эмас, лекин миқти, диркиллама танга эга. — Ойбек, Танланган асарлар

от 1. Тананинг бўйиндан қорингача бўлган олд қисми; кўкс.

[Элмурод] Қизаргунча ювинди, ҳўл сочиқ билан кўкрак, бўйин ва яғринларини обдан ишқалаб, қонини бетга тептирди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Шаҳодат муфти қарийб бутун кўкрагини ёпган баҳайбат мош-гуруч соқолини қалам билан таради. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. Аёллар кўксидаги бир жуфт сут бези, эмизиш аъзоси; эмчак.

Гулнорнинг бўйи ўсиб, кўкраги тўлишиб, бутун гавдаси қизлик латофати билан яшнаган чоғда бойвачча уни кўз тагига олиб қўйган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Кийимнинг юқори олд қисми.

Кўкрак чўнтак.

Унинг эгнидаги якка бортли шевиот костюм ҳали бўйига нисбатан ингичка бўлган қаддига кенглик қилади, кўкраги бир оз халта бўлиб, ёқаси кўчиб турибди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Ҳаво исимаган бўлса ҳам, хомсемиз ҳоким, формасининг кўкрак тугмаларини ечиб ташлаб, елпинишга тутинди. — М. Исмоилов, Фарғона тонг отгунча

4. кўчма Юрак, дил.

Кўзи сўқирдан кўкраги сўқир ёмон. — Мақол

Уйғоқ эдим [болани] эртага олиб кетар, ҳар нима бўлганда ҳам, кўкрагида оналик меҳри бордир [деди Сидиқжон]. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Гавҳарнинг йиғи аралаш бўғиқ овози Маҳкамга ўз кўкрагидан чиқаётгандай бўларди. — П. Қодиров, Уч илдиз

сфт. 1. Кўкраги кенг, яғриндор.

Кўкракдор йигит.

2. Кўкраги, эмчаги бўлиқ, катта.

Қиз ўн етти-ўн саккизга кирган, ўрта бўйли кўкракдор, тўлагина, лўппигина қиз эди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. кўчма. Баланд ва баҳаво, кенг.

— Чакки эмас, — деди кўкракдор, кенг далага қараб Ўктам. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.

от айн. Сийнабанд.

от (одатда кўплик шаклда келади) Қушлар оиласи.

от (одатда кўплик шаклда келади) Қушлар оиласи.