ot 1. Oʻsib turgan oʻt-oʻlan; oʻt-oʻsimlik.
Qoʻylarning barra koʻkatlarni oʻtkir tishlari bilan jodiday qirqib pishillashlari, qoʻzilarning onalarini qidirib maʼrashlari atrofni bosdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Mansur tizza boʻyi koʻkatlar ustida choʻnqayib oʻtirar hech nimani koʻrmas edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
2. Ovqatga qoʻshib yeyiladigan (kashnich, ukrop kabi rezavor) oʻsimliklar; oshkoʻk.
Xushboʻy mevalar, ayniqsa koʻkatlar, turli nav sabzavotlar juda moʻl yogʻildi. — Oybek, Nur qidirib
Koʻkat rastasi, qovun bozor, hoʻl meva, quruq meva rastalarini koʻrib, yon koʻchadan pastladik. — Mushtum