fl. 1. Oʻt-oʻsimlik yoki barglar bilan qoplanib, koʻk, yashil tusga kirmoq.
Bahor keldi, dalalar koʻkara boshladi.
Giyoh unmagan choʻllar mehnatkashlar qoni baravariga yam-yashil koʻkargan edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
2. Unib-oʻsmoq, amal olmoq; koʻklamoq (oʻt-oʻsimliklar haqida).
Ekin yaxshi koʻkardi.
Churuk boʻgʻotlari osilgan eski uylarning tomlari chetida maysalar koʻkardi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Bogʻ brigadasidagi kishilar butun yoz boʻyi ularni parvarish qildi, qaradi. Lekin olmalar koʻkarmadi. — Gazetadan
3. koʻchma Rivoj topmoq; oʻsib-unmoq, oʻsmoq.
Daraxt bir joyda (yerda) koʻkaradi. — Maqol
Yer olgan koʻkaradi, yer sotgan quriydi. Mana bu gapning magʻzini chaq! — Oybek, Tanlangan asarlar
Birovning koʻkarganini koʻra olmaydigan gʻalamisga oʻxshaydi. — S. Nurov, Narvon
4. Qattiq zarb, sovuq yoki boshqa biror sabab taʼsirida koʻk-qoramtir tusga kirmoq (badan, yuz rangi haqida).
Bolaning qoʻllari sovuqdan koʻkarib ketibdi.
Koʻkarib ketgan oyoqni koʻrib, Polvonning rahmi keldi. — J. Sharipov, Xorazm
Boʻtavoy jahldan koʻkarib soʻkinar, paranjisi yelkasiga tushib ketgan Eshon aya ovozining boricha dod solib, uni qargʻardi. — S. Ahmad, Hukm
5. Aynib, buzilib, koʻkka moyil tus olmoq.
Goʻsht koʻkarib qolibdi.
Koʻkarib ketgan bu sassiq suvda bijillab yotgan har xil qurtlar tushgan yerida bir-ikki qilpanglab, darrov oʻlardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha