Поиск

sft. ayn. Koʻhlik.

ot esk. ayn. Togʻ 1. Koʻhi Qof Afsonaviy togʻlar; afsonaga koʻra, yer atrofini oʻrab olgan buyuk togʻlar.

sft. kam qoʻll. Koʻrinishi yoqimli; chiroyli, xushroʻy (asosan odamga nisbatan qoʻllanadi).

-Bizning Margʻilonda bir qiz bor, — dedi [Rahmat], — shundoq koʻhlikki, bu oʻrtada uning oʻxshashi boʻlmas, deb oʻylayman! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Dilbar zveno qizlari orasida ham eng koʻhligi edi. — S. Ahmad, Ufq

Eshik ochilib, bir yoshlar chamasidagi shiringina bolani koʻtarib olgan koʻhlikkina juvon kirib keldi. — T. Malik, Iblis devori

kórinisi sulıw, shıraylı, xoshirey

ot Biror voqea-hodisani oldindan bilib xabar beruvchi; romchi; folbin.

Gʻoyibdan xabar beruvchilar ikki turli boʻladilar: birinchisi — vali, ikkinchisi — kohin. — S. Ayniy, Esdaliklar

Kohinlar dam urib qismat folidan, Kun xomush etdilar Akrisiy shohni. — A. Isroilov

sft. 1. Uzoq oʻtmishdan davom etib kelayotgan; qadimiy.

Koʻhna qardoshlik munosabatlari.

Mening koʻz oʻngimda jonlanar tarix, Gʻamlardan toʻqilgan shu koʻhna olam. — A. Oripov, Ruhim

2. Eskirib puturdan ketgan; eski.

Arava ham koʻhna: yamoq-yasqoq gʻildirak temiridan unda-bunda parcha-purcha qolgan; kegaylari shaloq. — Oybek, Tanlangan asarlar

Deraza oldida koʻhna stol. Berigi deraza yonida divan. — M. Muhamedov, Kichik garnizon