Қидирув

фл. 1. Кийим билан баданни ёки бирор аъзосини ёпмоқ; кийиладиган нарса (кийим)ни танага, танадаги аъзога ёпмоқ, қўймоқ, илмоқ.

Кўшак киймоқ. Дўппи киймоқ. Этик киймоқ. Палто киймоқ. Ниқоб киймоқ. Қўлқоп киймоқ.

Қиз тугунини қўлтиқлаб, ҳовлига тушди. Кавушини киймади. Яланг оёқ шип-шип юриб кетди. — Ойбек, Танланган асарлар

Ғуломжон апил-тапил кийимларини кийди, оёқларига ковушларини илди шарпасиз қадамлар билан дарча олдига келди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. этн. Ҳадя кийими олмоқ.

Шармсиздир юзлари, Ошга тўймас кўзлари, Тўйга бориб, тўн киймоқ Ҳамон фикр-у сўзлари. — Ҳамза

3. кўчма Ўранмоқ, қопланмоқ, бурканмоқ (ўт-ўлан, гул ва шу кабилар билан).

Баҳорнинг дастлабки кунлари: қишлоқ яшил либос кийган. — Н. Сафаров, Хадича Аҳророва

Дунёни гулларнинг хушбўй ҳиди тутади, гулшан-у боғлар қизил сарпо киядилар. — Газетадан

фл. Киймоқ феълининг мажҳул нисбати.

от Қовуш шохли сутемизувчилар оиласининг оҳу, буғу ва ҳоказолар каби катта бир гуруҳининг умумий номи.

Тоғ чўққисида ўтлаб юрган кийик шарпани эшитиб, бош ирғатгандай бўлди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

от 1. Баданни ва тана аъзоларини беркитиш, ёпиш ва шу билан инсон танасини ташқи муҳит таъсиридан сақлаш учун кийиладиган, асосан, мато ва теридан тикиб тайёрланадиган нарсаларнинг умумий номи.

Ички кийим. Устки кийим. Бош кийим. Оёқ кийим. Миллий кийим. Аёллар кийими.

Топ кўчанинг юқори бурчагида отининг тизгинини ушлаган ҳолда, бир йигит кийимига ўтирган чанг-тўзонларни қоқар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Гулнор қутилардан бирини очиб, кийимлари орасига ҳалиги дўппини жойлаштирди. — Ойбек, Танланган асарлар

Ҳовлиқиб, рус ҳарбий зобити кийимида шаҳзода Исфандиёр кирди. — С. Сиёев, Ёруғлик

2. айн. Кийимлик.

Бир кийим атлас. Икки кийим духоба сотиб олмоқ.

сфт. Кийимга эга.

от Киев ҳудудида яшовчи шахс.