ot 1. Aytishga arziydigan, gapirsa, maqtasa boʻladigan.
Mana bu kiroyi ish boʻlibdi.
-Guruch desa, kiroyi guruch shu, — dedi qari sotuvchi chol. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Raqib deganning kiroyi aytishga soʻzi, mushtlashishga mushti boʻlsa. — H. Gʻulom, Mashʼal
Qishloqda duv-duv gap. Kiroyi kuyoving boʻlsa, Komiljondaqa boʻlsin. — Uygʻun, Hayot qoʻshigʻi
Uy taqdim et keng, muhtasham, Pora bersang, kiroyi. — Mushtum
2. Oʻtaketgan, juda, gʻoyat.
Endi orada chaqir tikanak boʻlishim — kiroyi nomardlik! — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.