Қидирув

рвш. Қаноатланса бўладиган даражада, қаноатланарли; етарли.

Хукизга — туртки, донога ишора кифоя. — Мақол

Биз сизларнинг ўқиб юрганингизни кўриб, хурсанд бўлиб юрсак ҳам кифоя [деди Ғани ака]. — П. Турсун, Ўқитувчи

Меъморчиликда фақат зеҳн-у иқтидорнинг ўзи кифоя эмас, унинг дадил ва оғишмай иш кўриши ҳам ғоятда муҳим. — Мирмуҳсин, Меъмор

фл. 1. Қаноат ҳосил қилмоқ, қаноатланмоқ.

Ўзбегимнинг одати шу: уйига бирон меҳмон келса, бор-будига кифояланмай, оёғи куйган товуқдай югуради, ўзида бўлмаса, қўшнисиникига югуради. — С. Нуров, Нарвон

2. Шунинг ўзи билан бас қилмоқ; чекланмоқ.

Норбувининг бу муштумзўр жумласи унинг қитиғини келтирган бўлса ҳам, фақат бир хўмрайиш билан кифояланади. — Ҳ. Шамс, Душман

фл. Кифояланмоқ феълининг биргалик нисбати.