Qidiruv

ot ayn. Kibr.

Arabboy ovqat vaqtida boshqalar oldida oʻziga xos kibrlik bilan Elmurodga taʼna qildi: — Ha, qorovulxonada maktab ochibsiz deb eshitdik Oylik qancha? — P. Tursun, Oʻqituvchi

ot Oʻzini hammadan yuqori his etish; manmanlik, kekkayish his-tuygʻusi.

Olifta boyvachcha kibr va ahmoqona gʻururi ila kresloda taltaygancha qoldi. — Oybek, Nur qidirib

sft. Oʻzini hammadan yuqori his etadigan; kekkaygan.

[Qizlar] Qutbiyani kibrli, magʻrur va ota-onasiga kattalik qiladi, deb ayblardilar. — S. Ayniy, Esdaliklar

ellikboshi birdan gʻolib, kibrli vaziyat oldi va Parpixoʻja yogʻchiga soʻzladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

sft. Kibrga ega emas.

ot Oʻziga ortiqcha baho berish, manmanlik.

Habibiy, qosh kerib, magʻrur boqma elga, kamtar boʻl, Nazardan qolma, badaxloq ila kibr-u havodan kech. — Habibiy

fl. Oʻzini yuqori his etmoq; manmanlik qilmoq, kekkaymoq.

Rixsiboy aka keyingi paytda juda kibrlanib ketdi: erishilgan yutuqlarning hammasi men tufayli deydigan boʻlib qoldi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi