«kibrli» boʻyicha 23 ta natija: Izohli
sft. Oʻzini hammadan yuqori his etadigan; kekkaygan.
[Qizlar] Qutbiyani kibrli, magʻrur va ota-onasiga kattalik qiladi, deb ayblardilar. — S. Ayniy, Esdaliklar
ellikboshi birdan gʻolib, kibrli vaziyat oldi va Parpixoʻja yogʻchiga soʻzladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
ot Oʻzini hammadan yuqori his etish; manmanlik, kekkayish his-tuygʻusi.
Olifta boyvachcha kibr va ahmoqona gʻururi ila kresloda taltaygancha qoldi. — Oybek, Nur qidirib
ot ayn. Kibr.
Arabboy ovqat vaqtida boshqalar oldida oʻziga xos kibrlik bilan Elmurodga taʼna qildi: — Ha, qorovulxonada maktab ochibsiz deb eshitdik Oylik qancha? — P. Tursun, Oʻqituvchi
sft. Kibrga ega emas.
ot Oʻziga ortiqcha baho berish, manmanlik.
Habibiy, qosh kerib, magʻrur boqma elga, kamtar boʻl, Nazardan qolma, badaxloq ila kibr-u havodan kech. — Habibiy
fl. Oʻzini yuqori his etmoq; manmanlik qilmoq, kekkaymoq.
Rixsiboy aka keyingi paytda juda kibrlanib ketdi: erishilgan yutuqlarning hammasi men tufayli deydigan boʻlib qoldi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
mutakabbir esk. kt. Oʻzini katta oluvchi, kibr-havosi baland, kibrli, takabbur.
takabburlan kam qoʻll. Oʻzini kibrli tutmoq; kibrlanmoq. Takabburlanish aqlli odamning ishi emas.
g‘ururli Gʻururlanish hissi kuchli, gʻururi baland. Gʻururli yigit. Kibr-havoli; takabbur. Ahmad maxdum aslida kibrli va gʻururli odam. S. Ayniy, Esdaliklar
dabdababoz Meʼyoridan ortiq dabdabali harakat, marosimlarni yaxshi koʻradigan, maʼnosiz, quruq dabdabalarga berilgan shaxs. Dabdababoz odam, Toʻlan safsataboz, yolgʻonchi
charla Chaqirmoq, taklif qilmoq. Kelsin, deb charlaydi buvishim sizni, Elchi qip yuborgan oyimcha bizni. Shirin bilan Shakar etn. Kelin yoki kuyovni charlar marosimiga ch
lab-lunj Lab va lunj. — Qishloqi boʻlsang ham, bir mahmadonasanki — dedi-da, Sharofatxon lab-lunjini burib, ortiqcha kibrli yurish bilan chiqib ketdi. Oybek, Tanlangan as
koʻch. m. kibrli, takabbur
takabbur, dimogʻdor, kibrli
1. olifta; 2. dimogʻdor, kibrli, oʻzbilarmon
dimogʻdor, kibrli, kekkaygan (odam)
