«kibr» boʻyicha 49 ta natija
ot Oʻzini hammadan yuqori his etish; manmanlik, kekkayish his-tuygʻusi.
Olifta boyvachcha kibr va ahmoqona gʻururi ila kresloda taltaygancha qoldi. — Oybek, Nur qidirib
Bir ucu sürtünme sonucu yanabilen bir maddeyle kaplı olan küçük tahta veya karton parçası.GUGURT
sft. Oʻzini hammadan yuqori his etadigan; kekkaygan.
[Qizlar] Qutbiyani kibrli, magʻrur va ota-onasiga kattalik qiladi, deb ayblardilar. — S. Ayniy, Esdaliklar
ellikboshi birdan gʻolib, kibrli vaziyat oldi va Parpixoʻja yogʻchiga soʻzladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
ot ayn. Kibr.
Arabboy ovqat vaqtida boshqalar oldida oʻziga xos kibrlik bilan Elmurodga taʼna qildi: — Ha, qorovulxonada maktab ochibsiz deb eshitdik Oylik qancha? — P. Tursun, Oʻqituvchi
sft. Kibrga ega emas.
ot Oʻziga ortiqcha baho berish, manmanlik.
Habibiy, qosh kerib, magʻrur boqma elga, kamtar boʻl, Nazardan qolma, badaxloq ila kibr-u havodan kech. — Habibiy
mutakabbir esk. kt. Oʻzini katta oluvchi, kibr-havosi baland, kibrli, takabbur.
g‘ururli Gʻururlanish hissi kuchli, gʻururi baland. Gʻururli yigit. Kibr-havoli; takabbur. Ahmad maxdum aslida kibrli va gʻururli odam. S. Ayniy, Esdaliklar
manmanlik, kibr-havo.
mug‘ambirchilik ayn. Mugʻambirlik. Bizda sansalorlik, takabburlik, mugʻambirchilik, kibr-u havoga berilish degan gaplar boʻlmaydi. M. Ismoiliy, Ikki qiz hikoyasi
1. faxr, iftixor, gʻurur; to take pride in faxrlanmoq; 2. kibr-havo, kibr, dimogʻdorlik, kalondimogʻlik 1. гордость; to take pride in гордиться; 2. спесь; гордыня
o‘rinlash ayn. Oʻrnashmoq. Otliq mehmon oʻrinlashib olgach Zokirboy oʻtirganlarga kibr-havo bilan uni tanishtira boshladi. S. Karomatov, Bir tomchi qon Bora-bora bu fikr
koʻch. m. kibrli, takabbur
takabbur, dimogʻdor, kibrli
1. olifta; 2. dimogʻdor, kibrli, oʻzbilarmon
kekkaymoq, kibrlanmoq
dimogʻdor, kibrli, kekkaygan (odam)
semiz kishilarning ikki yonga tashlab yurishi; boy bo'lib kibrlanish, bosar-tusarini bilmay qolish
