Қидирув

от Ўзини ҳаммадан юқори ҳис этиш; манманлик, кеккайиш ҳис-туйғуси.

Олифта бойвачча кибр ва аҳмоқона ғурури ила креслода талтайганча қолди. — Ойбек, Нур қидириб

от 1. эск. кт. Жамиятнинг олий табақасига оид киши; оқсуяк, асилзода.

Киборлар жамияти.

Улуғ ҳоким дарвоза олдида эгардан тушиб, отни посбонга берди, шу пайт ялтироқ тўнли бир кибор таъзим қилиб, уни ичкарига бошлади. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси

Европа киборлари расмича муомала қилишга мажбурман. — А. Қаҳҳор, Бос тепкини

Киборлар сендекларни қора халқ деб писанд қилмайдилар. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. Улуғворлик, киборга хос ўзини тутиш.

Таксон вазиятини ўзгартирмай, сохта кибор ва менсимаслик билан хонага кирди-ю креслолардан бирига ўтириб, оёғини чалиштирди. — С. Кароматов, Сўнгги бархан

Қулаҳмад ўзини кибор тутар одам юзига боқмай, терс қараб гапирарди. — Мирмуҳсин, Чўри

сфт. Ўзини ҳаммадан юқори ҳис этадиган; кеккайган.

[Қизлар] Қутбияни кибрли, мағрур ва ота-онасига катталик қилади, деб айблардилар. — С. Айний, Эсдаликлар

элликбоши бирдан ғолиб, кибрли вазият олди ва Парпихўжа ёғчига сўзлади. — Ойбек, Танланган асарлар

от айн. Кибр.

Араббой овқат вақтида бошқалар олдида ўзига хос кибрлик билан Элмуродга таъна қилди: — Ҳа, қоровулхонада мактаб очибсиз деб эшитдик Ойлик қанча? — П. Турсун, Ўқитувчи

сфт. Кибрга эга эмас.

от Ўзига ортиқча баҳо бериш, манманлик.

Ҳабибий, қош кериб, мағрур боқма элга, камтар бўл, Назардан қолма, бадахлоқ ила кибр-у ҳаводан кеч. — Ҳабибий