сфт. 1. Энг охирги фарзанд, энг кейин туғилган ўғил ёки қиз.
Лутфинисо эрининг давлатидан мумкин қадар кўпроқ қўпориб, шу кенжа арзандасига сарф қилиш учун уринар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
Кенжа ўғил Сайфулла билан кенжа қиз Мастурабиби, айвон олдига келган, уст-боши ниҳоятда кир Элмуродга жирканч билан тикилиб турардилар. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Бир турдаги нарсаларнинг пайдо бўлиш, юзага келиш кетма-кетлигида кейингиси, сўнггиси; кейинги, сўнгги.
Кенжа шогирд. Кенжа куёв.
1978 йил баҳорида кенжа хўжаликда ИИИ. Р. Рашидов пахтакорлар билан самимий суҳбат қилиб, қимматли маслаҳатлар берди. — Ўзбекистон қўриқлари
Шу пайт эшикни секин очиб кириб келган Содиқжон бойваччанинг кенжа хотини Шаҳзодахон уни ширин хаёллар қучоғидан юлиб тортиб олди. — К. Яшин, Ҳамза
3. Кенжа (эркаклар исми).