ot 1. Qovun yoki tarvuz tilimidan koʻndalangiga kesilgan boʻlak(lar).
Epchil bakovul darhol dasturxon yozib, eng oldin bir dasta non, keyin anjir, uzum, karj qilingan qovun keltirib qoʻydi. — M. Osim. Elchilar.
Alijon, qoʻlida bir karj tarvuz ushlagan holda, boshini sarak-sarak qildi. — H. Nuʼmon, Fasllar
2. Doʻppi taxining toʻrt qismga ajraladigan boʻlaklaridan biri.
-Hoy quda, menga qarang, — qoʻlidagi chust doʻppining karjlarini tekislay turib gapira boshladi Xosiyat xola — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
3. Biror joy, sathning bir xildagi ajralgan qismi, boʻlagi.
Tabiatmi, yozgi joziba, afsun, Archa togʻlarining karjlarida qor. — S. Akbariy