Поиск

ot 1. Kiyim ustidan belga bogʻlanadigan, odatda koʻndan qilinadigan, toʻqali enli tasma; qayish.

Soldatcha kamar. Kamar bogʻlamoq.

Mingboshi kimxob toʻnining chap barini qayirib, boshmaldogʻini kumush kamarga oʻtkazdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

[Piyoda askarlar] Bellarini qayish kamar bilan bogʻladilar. — S. Ayniy, Esdaliklar

Pochchayev oʻrnidan turib, serbar kamarini tuzatdi-da, tomoq qirib, oʻzidan xabar berdi. — A. Muxtor, Tugʻilish

2. Shim, yubka kabilarning (tushib ketmasligi uchun) tepasidan oʻtkazib bogʻlanadigan (taqiladigan), mato yoki charmdan tayyorlanadigan bogʻ, tasma.

3. koʻchma esk. kt. ayn. Bel I 1, 2.

ot 1. Kamar bogʻlagan; beli bogʻli.

Kamarband odam.

2. Ikki uchi yelka osha kamarning ikki yeriga biriktirilgan, kamarni belda tutib turadigan bogʻ, tasma.

Saroy darvozasidan kamarbandiga qalamdondek bir choʻp qistirgani holda amir mahramlaridan biri kirib keldi. — S. Ayniy, Qullar

rvsh. 1. kt. Xizmatga tayyor, bel bogʻlagan, shay.

Koʻpgina kishilar uning [Yoqubjonning] xizmatida kamarbasta edilar. — S. Abdulla, Mavlono Muqimiy

Qoʻlimizdan kelgancha chora-tadbirlarni koʻrishga kamarbastamiz. — Gazetadan

2. tar. Usta deb maʼlum, eʼlon qilingan shogird, usta sifatida mustaqil ishlashga ruxsat olgan kosib.

Shogird uzoq, yillar ishlab, koʻz nuri, kuch-quvvatini sarflagani holda, korxona egasi bilan xalfasini rozi qilmaguncha, fotiha olib kamar-basta boʻlolmasdi. — M. Oʻrinxoʻjayev, Unutilmas kunlar