ot 1. Kamar bogʻlagan; beli bogʻli.
Kamarband odam.
2. Ikki uchi yelka osha kamarning ikki yeriga biriktirilgan, kamarni belda tutib turadigan bogʻ, tasma.
Saroy darvozasidan kamarbandiga qalamdondek bir choʻp qistirgani holda amir mahramlaridan biri kirib keldi. — S. Ayniy, Qullar