фл. айн. Каловламоқ.
Каловланиб йиқилди мағрур, Азиз тупроқ узра қўйди бош. — Т. Тўла.
Қизни учратишни хаёлига ҳам келтирмаганидан, каловланиб, остонада серрайиб турарди. — Н. Қобил, Унутилган соҳиллар
Қидирув
«каловланмоқ» бўйича 6 та натижа
Луғат мақолалари
4 та
Изоҳли луғат
· яна 1 та луғатда
фл. 1. У ён-бу ёнга чайқалмоқ, нотекис юрмоқ, гандиракламоқ.
Бу салобатли одамлар орасида хизмат қилган Ёʻлчи ғоят сиқилди. Юрса каловлагандай, бировни туртгандай туюлади. — Ойбек, Танланган асарлар
қовушмай, каловлаганча бояги аёл кетидан судраларкан, кўзлари така-пука. — Ҳ. Назир, Онаизор
2. Эс-ҳуши жойида бўлмай довдирамоқ; эсанкирамоқ.
Олимжон, онасининг таъзияси устидан чиқди. Бошини қаёққа уришни билмай, каловлаб қолди. — Ҳ. Назир, Қанотлар
фл. Каловламоқ феълининг орттирма нисбати.
фл. Каловламоқ феълининг биргалик нисбати.
Таърифлар ичида
2 та/'фидл/ в 1 [И] фиддле (абоут/ароунд) (витҳ стҳ) каловланмоқ, каловланиб юрмоқ, бекор юрмоқ 2 [Т] (информал) товламачилик қилмоқ, ҳийла-найранг ишлатмоқ, фирибгарлик
1. н л) қимирлаш, лиқиллаш, силкиниш 2) пл айланчиқ касаллиги (қо'йларда) 2. в 1) каловланмоқ, гандиракламоқ; гандираклаб юрмоқ 2) иккиланмоқ, тараддудланмоқ 3) шуб