sft. 1. Terining zamburugʻ kasalligi; koʻpincha, boshning sochli qismi va tirnoq zararlanadi; sochni toʻkib yuboradigan yuqumli teri kasalligi.
Kal yuqtirmoq. Kalni davolamoq.
2. Shunday kasalga uchragan kishi.
Kallar maxsus shifoxonada davolanadilar.
3. Boshning sochi toʻkilgan yeri.
Boshning kalini bekitib yurmoq.
-Xayr, mayli, —
dedi boshqa bir ishchi, — ularning kal boshlarini miltiq dorisi bilan davolaymiz. — S. Ayniy, Qullar
4. Sochi butunlay yoki qisman toʻkilib ketgan kishi.
Qalinroq oʻrtogʻim Aʼzam kal hamma kallar singari gapga chechan, qochiriq gaplarni gapirib, mullavachchalarni va hattoki peshqadamlarni kuldirar edi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
Koshkiydi qoracha boʻlib tugʻilgan boʻlsam, koʻrgami, kalgami tegib, sizning taʼnangizni eshitmas edim. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
5. koʻchma Yerning oʻt-oʻlan chiqmay qolgan boʻlagi; taqir.
Yerning kali.
6. koʻchma Jun-pati toʻkilib, taqir boʻlib qolgan joy.
Poʻstakning kali. Gilamning kali.
- Kalning nimasi bor? — Temir tarogʻi bor! Bor (odatda, arzimas) narsani qizgʻanadigan xasis odam haqida aytiladigan matal.
- Tepa kal, tepakal 1. Bosh tepasidagi soch toʻkilib ketgan joy. Saidgʻozi Xoʻjabekovning tepa kaliga boqib, xushomadgoʻylik bilan iljaydi. — S. Anorboyev, Oqsoy;