«kaj» boʻyicha 41 ta natija
ot 1. esk. kt. Teskari, chappa.
Menga xudo gʻolib qildi zolimni, Zolim falak kajga urdi folimni. — Ravshan
Yosh koʻngilga qilar taʼsir falakning kaj xislati, Koʻz oldidan oʻtar bir-bir shoirlarning qismati. — E. Voqidov
2. Qiyshiq, egri.
Suluvning yonida turgan qovoq kosadagi tiniq suv, koʻzguday yiltillab, Bibiqatchaning oqarib ketgan yuzini kaj qilib koʻrsatdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
ot 1. Odatda ish hayvonlariga ortib, yuk tashish uchun daraxt novdalari yoki qobigʻidan, shuningdek, maxsus yasalgan katta, keng chorqirra idish.
Savat kajava. Teri kajava.
Kelayotgan sarbozlarning biri bir qop arpa, biri bir kajava uzum, yana biri bir qop qovun koʻtarib kelardi. — S. Ayniy, Doxunda
[Nosir:] Kajavaga yuklangan koʻzachalardagi suv ham tugabdi. — Tuygʻun, Yillar va kishilar
2. Ot, xachir, fil, tuya kabi hayvonlar ustiga yoki yoniga oʻrnashtirilgan va odam olib yurish uchun moslangan oʻrindiq.
Tuyaga ortilgan kajava ichiga oʻtirib olib, kechasi bir oz mizgʻib olgan Zahro — M. Osim, Elchilar
3. Mashina, mototsikl kabilarga tirkaladigan moslama, aravacha; kolyaska.
Ikromjon mototsikl kajavasiga oʻtirib oldi. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa
ot esk. kt. Egri yuruvchi, teskari, notoʻgʻri ish qiluvchi.
Sen bilan boʻlmoqni har dam koʻnglim aylar ixtiyor, Qilmagay deb qoʻrqaman kajrav falak rashk-u hasad. — Habibiy
sft. Mantiqsiz bahs-munozara qiluvchi; oʻjar, tixir.
Kajbahs odam
Darvesh Hoji hech kimning fikri bilan kelisholmaydigan oʻjar, kajbahs edi. — Oybek, Navoiy
sft. Kajavasi bor, kajava or-tilgan, tirkalgan.
Kajavali mashinaning orqa eshigi ochib qoʻyilgan, ostonada toʻrt-besh xotin-xalaj toʻplanib turar. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Dam olish kuni boʻlgani uchun komendant ishga bormagan, kajavali mototsikli eshigi oldida turgan ekan. — S. Nurov, Narvon
ot ayn. Kajrav.
Biroq kajraftor falak uni ham bagʻrida qora dogʻi bilan oʻrda tomonga sudrar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
ombur, qisqich; kaj ombur щипцы; клещи
o‘tkir jag‘li ombir, kaj ombir, qisqich куса́чки, кле́щи
1. n 1) tirnoq, changal 2) panja 3) panja, changal (qisqichbaqa, krab va hkz.) 4) tex. kaj ombur, qisqich 2. v tirnamoq, timdalamoq
kirlan Kir boʻlmoq, kir olmoq. Cholning egnida kirlanib, moylanib yiltillagan qora kamzul Oybek, Tanlangan asarlar Uning yuzi gʻazabdan kaj boʻlib, terdan kirlanib ketgan
Bu ertak oʻgay onaning zulmidan qochib, oʻz baxtini topishga intilgan Boʻz bola va uning sadoqatli doʻstlari haqida hikoya qiladi. Ertakda muhabbat, sadoqat va
Ushbu ertakda oʻgay ona zulmidan qochgan shahzoda Erkajonning sarguzashtlari, uning jasorati va sadoqatli toyining yordami bilan baxtga erishishi hikoya qilinad
Uch oʻgʻilli podshohning kenja oʻgʻli Erkenja sarguzashtlari haqidagi ertak. U turli qiyinchiliklarga duch keladi va hayvonlarning yordami bilan ularni yengib o
Bu ertakda Zulayho ismli ayolning hasadi tufayli koʻp azob chekkan Huriliqo ismli qizning sarguzashtlari hikoya qilinadi. Uning sadoqati va sabri oxir-oqibat ba
Bu ertakda oʻzining soddaligi va ishonuvchanligi tufayli turli qiyin vaziyatlarga tushib qoladigan yetim bolaning sarguzashtlari hikoya qilinadi. Uning harakatl
Bu ertakda ota-onasi tomonidan tashlab ketilgan opa-ukaning sarguzashtlari hikoya qilinadi. Ukasi kiyikka aylanib qoladi, opasi esa podshohga turmushga chiqadi,
Oq makkajo‘xori poyasi
Makkajoʻxorining doni olingan qismi, oʻzagi va doni olinmagan makkajoʻxori; soʻta.
Makkajoʻxorining doni olingan qismi, oʻzagi va doni olinmagan makkajoʻxori; soʻta.
makkajo‘xori so‘tasining donsiz o‘zagi
1. qingʻir, qiyshiq; 2. oʻjar; xira; qaysar
