от 1. Сариқ рангли, шаффоф, ялтироқ, тош қотган елим; смола (зийнат буюмлари тайёрлаш ва иморатларни безашда ишлатилади).
Каҳрабодан ясалган муштук. Каҳрабо маржон. Каҳрабо мунчоқ.
Каҳрабо кислотаси чигит мағзидаги мойнинг миқдорини ҳам бир процентга кўпайтирди. — Р. Раҳмонов, Каҳрабо сири
Домла ҳеч нарса демай, каҳрабо тасбеҳини ўгириб, аллақайси бир сурани пичирлай бошлади. — Ҳ. Ғулом, Машъал
2. кўчма. Каҳрабо рангига ўхшаш, сарғайган, заъфарон.
Қишнинг элчиси етиб келди. Қаердадир хазонрез изғирин кезиб юрибди. Каҳрабо далалар намиққан. — А. Мухтор, Мўжизали аланга
Хон жуда золим экан, оти Хонбобо экан, Зулм остида бу элнинг юзи каҳрабо экан. — С. Абдулла, Тоҳир ва Зуҳра
Севги дардидан менинг ҳам бўлди рангим каҳрабо. — Э. Воҳидов, Муҳаббатнома