от 1. Хавф-хатар, қийинчиликлардан ҳайиқмай қилинган иш; жасорат.
Қалбингизда бўлсин журъат, ирода, Кундан-кунга ғайратингиз зиёда. — Ҳабибий
Бувинисо кўнглидагини очиқ айтишга журъат қилолмай: — Мен., мен бир илож қилардим-да, — деди. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Журъат (эркаклар исми)
- Журъат қилмоқ (ёки этмоқ, кўрсатмоқ) Қўрқмасдан, ҳайиқмай, юрак ютиб ҳаракат қилмоқ. Аммо негадир йигитлардан биронтаси журъат этиб, Зарифага яқинлашмас, дилидагини айтолмас эди. — С. Кароматов, Олтин қум