Qidiruv

ot 1. Hayvon yoki kimsa badanini qoplagan qalin tuk, moʻy, yung.

Juni mayin qoʻy. Qoʻylarning junini olmoq. Ot agʻnagan yerda jun qolar. — Maqol

U qoʻraga kirib ketdi-da, junlari oʻsiq, oriq bir echkini yetaklab chiqdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Xon boʻksasini koʻtardi, tuya junidan qilingan yumshoq bolishga suyandi. — S. Siyoyev, Avaz

2. Asosan qoʻy, echki, tuyadan qirqib olingan shunday yung, moʻy.

Professorning har bir soʻzi uning uchun tilladay qimmatbaho Yoʻq, ipakday mayin gʻaram-gʻaram jun olish tilsimining kaliti edi. — S. Anorboyev, Oqsoy

3. Jundan tayyorlangan uy-roʻzgʻor buyumi.

Xotin boshidagi jun roʻmolini oldi-da, bir-ikki qoqib, yana oʻradi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

sft. Junga ega boʻlgan

mayin junli qoʻylar

ot 1. Jinnilik, aqldan ozganlik.

Zaynabning jununi qozilar va tabiblar tarafidan ham tasdiq etilgach, uning ustidagi jazo koʻtarildi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Laʼlining jununi tarqagan boʻlsa ham, hali yaxshi sogʻayib ketmagan. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Jinni; jinnilar.

Togʻ-u toshda jununlardek chopmasdan, Goʻzal qizlar yo kelinlar mehnatda — Gʻayratiy

sft. Junga ega boʻlmagan

fl.

Jumaboyning eti xiyol junjidi. — J. Abdullaxonov, Xazina gʻoyibdan kelmas

Ayvonlarda oyoq uchlarini tanchaga zoʻr-bazoʻr tiqib, junjib oʻtirgan xotinlar — Oybek, Tanlangan asarlar

Leytenant charchoq, ochlik va sovuqdan junjigan jangchilarga murojaat etgan edi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar