ot
1.
Bir xil vazifaga moʻljallangan, bir butunlik, komplekt hosil qiladigan ikkita oʻxshash narsa, buyum.
Bir juft etik. Bir juft hoʻkiz.
Boboqul kuniga yarab turgan bir juft echkisi-yu kaftday keladigan yeridan ham ayrilib, butunlay xonavayron boʻlib qolibdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
[Boy oʻz-oʻziga:] Bu kim boʻldi? Choʻrimi yoki bir ofatijon farishtami? Yuzlari xuddi olmaday tarang. Bir juft quralay koʻzi surma bosganday qora. — Hamza, Boy ila xizmatchi
2.
Rafiq yoki rafiqa; er yoki xotin, nar yoki moda (bir-biriga nisbatan).
— Juftingni qanoting ostiga olib ucha ket, lochin! Bu yerda turma! — dedi-da, Qora Ahmad bir tomonga chekildi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Hech kim qarigan chogʻida juftidan qolmasin. — A. Qahhor, Toʻyda aza
Keng osmon qaʼrida suzib yurgan kattagina bir qush oʻz juftini kutib, gir aylanadi. — J. Abdullaxonov, Oriyat
3.
Doim birga boʻladigan, hamroh, yonma-yon.
Yoʻq, baxt ham, baxtsizlik ham juft boʻladi, deyishgani rost ekan. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
4.
zid.
Ikkiga qoldiqsiz boʻlinadigan (butun sonlar haqida); toq.
Juft sonlar. Juft nomerli uylar.
5.
Ikki dona, ikkita.
Bir juft tuxum. Un juft danak.
6.
kam qoʻll. ayn.
Joʻra II.
U kishi keliningizga ikki juft atlas olib kelgan ekanlar. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari