«joyli» boʻyicha 48 ta natija
sft. Joyi, yeri boʻlgan; oilali.
Jon qizim! Senga nima boʻldi, sendan yosh, yoshgina qizlar uyli, joyli boʻlishib ketdi. — Hamza, Paranji sirlari
ot 1. Biror kimsa yoki narsa ishgʻol qilib turgan yer, yuza, fazo; oʻrin, makon.
Zolimning joyi — jahannam. — Maqol
Bozor kuni boʻlganiga qaramay, bozor joyi butunlay boʻsh edi. — S. Ayniy, Qullar
Miltigʻini joyiga qoʻydi-yu kitob mutolaa qilib oʻtirgan Elmurod oldiga keldi. — Shuhrat, Shinelli yillar
Otabek rahmat aytib, joyidan qoʻzgʻalmadi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Maʼlum bir voqea-hodisa roʻy bergan yer; ish-harakat, jarayon oʻrni.
Xizmat joyi. Avtobus toʻxtaydigan joy.
Sidiqjon bolaligi oʻtgan tor koʻchalarni, qishloq, anhor boʻylarini, sigir boqqan joylarini borib koʻrdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
3. Maʼlum bir narsa yoki ish-harakat uchun eng qulay, mos yer, oʻrin.
Mutaxassislarni tanlash va joy-joyiga qoʻyish. Ogʻriq joyini topsa, olti oy qishlaydi. — Maqol
Bu yer hazilning joyi emas. — A. Qahhor, Ogʻaynilar
4. Yer yuzining, fazoning belgili, biror xususiyati bilan ajralib turadigan yeri, nuqtasi.
Pastqam joy. Bahavo joy. Past-baland joylar. Tor joyda tomosha. — Maqol
Erta kuz jalasi togʻlik joylarga juda hafsala bilan quyar edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz
Soʻqmoq katta yoʻlga tutashgan joydan bepoyon dala boshlanar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Bu joydan boyning butun paxta dalasi koʻzga tashlanib turar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
5. Geografik yoki maʼmuriy hudud; taraf, tomon, oʻlka; yurt.
Bizning joylarda anor koʻp.
Yoʻq, u [Elmurod] bu joylarni tushida ham, oʻngida ham koʻrgan emas. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Bu joyni xalq qadim zamonlardan beri Kultepa deb atar edi. — Sh. Rashidov, Gʻoliblar
6. Biror narsaning ayrim qismi, yeri, boʻlagi.
Goʻshtning yogʻli joyi. Kosaning darz ketgan joyi. Ipning tugilgan joyi.
Biror joying ogʻriydimi, Kumush? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
7. Badiiy asar, musiqa va shu kabilarning biror kerakli, qiziqarli yeri, oʻrni.
Abdishukur boyvachchaning qoʻlidan kitobni olib, kerakli joyini topdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Baʼzan sevgan qizlaridan kelgan xatning qalbga borib teggan joylarini bir-birlariga oʻqib berardilar. — Shuhrat, Shinelli yillar
8. Gap, ish, xatti-harakat yoki belgilarning shaxsiy baho berish uchun asos, dastak boʻladigan yeri, oʻrni.
Bu ishning hech qiyin joyi yoʻq. Mening qoʻrqadigan joyim yoʻq.
Men sizga aytsam, qiyomatli oʻrtoqmiz-u, mendan xafa boʻlgan joyi bor. — A. Muxtor, Opa-singillar
9. Yashash, hayot kechirish, yotish-turish uchun xizmat qiladigan yer; uy-joy, hovli-joy, boshpana.
Joy olma, qoʻshni ol. — Maqol
Yoʻlchi biznikiga ishlagani kelgan, ishlasin. Puli yoʻq, joyi yoʻq xotinni nima qiladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
10. Oʻtirish yoki yotish uchun qilingan, solingan, toʻshalgan oʻrin; oʻrindiq.
Vagonda beshta boʻsh joy qoldi. Bugungi seanslarga joy yoʻq.
Hojimirsiroj avtobusda joy talashib, bolali bir xotin bilan aytishib qoldi. — A. Qahhor, Yillar
Xolida kichik qizi Ranoni uyga yotqizib, eriga joy solgani ayvonga chiqdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
11. Meros sifatida qolgan, biror kimsaga tegishli yer-mulk, hovli-joy.
Rakat mavzeyida otadan qolgan uch tanob joy bor edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Mana shu joylar burun Abduvaqqos degan bir eshonga qarashli ekan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
12. Ish, xizmat, vazifa, oʻrin.
U yaxshi joyda ishlaydi.
Jonfigʻon xotiniga necha-necha tavba-tazarrular qilib, endi biron joyga kirib ishlashga soʻz beribdi. — A. Qahhor, Jonfigʻon
13. Oila, xonadon.
Bir kun tuz ichgan joyga qirq kun salom ber. — Maqol
Iqbolingga koʻp yaxshi joydan qalliq chiqdi, bolam. Hammalari biram sipo, biram salobatli odamlar ekan. — P. Tursun, Oʻqituvchi
sft. 1. Uy-joyi bor, uy-joyga ega.
2. Oilali, bola-chaqali.
Bolalarni uyli-joyli qilmoq. Uy-joyli kishi.
sft. Nasl-nasabi yaxshi va oʻz joyi, yetarli mol-mulkiga ega.
Tagli-joyli odamlarda, supaga bir gilam solib qoʻyipti, nax ikki yogʻidan uch qarichdan tushib yotipti — Mushtum
ot q. x. Ekin arigʻi, ikki pushta oʻrtasidagi ariq.
Joʻyak olmoq.
Joʻyak ichida bir qiz engashib, oʻt yulardi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina
Mana shu bepoyon dalalarda joʻyaklarda shildiragan suvlardan sening birinchi bor aytgan soʻzlaringni tinglardim. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
vatanli Turarjoyga, boshpanaga ega boʻlgan; uyli-joyli. Vatanli boʻlmoq.
chorbog‘ Shahardan tashqaridagi hovli-joyli, qoʻrgʻonli bogʻ, bogʻcha. Alisher Navoiy shahar tashqarisidagi chorbogʻiga koʻchib chiqdi. M. Osim, Karvon yoʻllarida Chorbog
og‘ir Vazni katta boʻlgan, tosh bosadigan; vaznli, vazmin. Ogʻir yuk. Ogʻir ot. Yuki ogʻir arava. Ogʻir vaznli kurashchi. Oltin kumushdan ogʻir. Ogʻir toshni suv eltmas M
[ˌæbə'rɪdʒənl] 1. a tub joyli, mahalliy 2. n mahalliy kishi, shu yerli
falon joylik, falon joyda tug'ilgan kishi, shu yerli, tub joyli kishi; native customs mahalliy urf-odatlar (rasm-rusumlar)
eldosh Bir joyli yoki bir elga, qabilaga mansub kishilar (bir-biriga nisbatan). Ubaydullaxoʻja aʼlam shikoyatchi boylarning eldoshlari oldida obroʻ uchun kurashayotganlar
Bu ertak boyvachcha yigitning pari qizga uylanishi va turmushdagi sarguzashtlari haqida hikoya qiladi. Ular yalmogʻiz kampirning changalidan qochib, koʻp qiyinc
Bu ertakda Toʻgʻriboyning sarguzashtlari va uning halolligi tufayli erishgan baxti hikoya qilinadi. Uning xiyonatkor doʻsti Egriboy esa oʻz qilmishlari tufayli
Uch oʻgʻil va bir qizi bor kampir kelinlarining munosabatidan norozi boʻlib yashaydi. U har bir keliniga oʻziga xos nom beradi va ularning qanday munosabatda ek
Bir boy xotinining donishmand gaplariga ishonmay, uni uydan haydab yuboradi. Ayol oʻtinchi yigitga turmushga chiqib, oʻzining aql-idroki bilan uning hayotini bu
uy-joyli, bola-chaqali
