ot 1. Tabiatdagi hamma jonli narsalar; jon egasi; mavjudot (oʻsimlikdan tashqari).
— Xudoyi taolo insonni hamma jonivorlardan aziz-u mukarram etib yaratdi, — dedi Meʼmor oʻrtadagi sukutni yoʻqotib. — Mirmuhsin, Meʼmor
Qishloqda birorta qimir etgan jonivor koʻrinmaydi. — T. Rustamov, Mangu jasorat
2. Narsa, oʻsimlik, hayvon va shu kabilarga nisbatan erkalash maʼnosida yoki “bechora”, boyoqish, shoʻrlik kabi maʼnolarda ishlatiladi.
Ot sagʻrisidan loyga botgan, jonivor bor kuchi bilan pishqirib, oldinga intiladi. — Oydin, Fonar tagida
Ishkom chetida bir shaftoli bor ekan, jonivor, mevasini koʻtarolmay, shoxlari yerga qayrilib yotibdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Ogʻayni, bu osh degan jonivor kuyib ketmadimi!? — Sh. Rashidov, Gʻoliblar
3. koʻchma Hayvon, maxluq.
— Qori Ibod deganing ahmoq bir jonivor ekan, — dedi Qurbon devona. — S. Ayniy, Jallodlar
— Ammo otangni ham shu jonivorlar orasiga qoʻshib oʻltirishing qisqaligingdir! — dedi [Xoji]. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Ot dam olsin, oʻrniga sizni qoʻshamiz. Siz undan koʻra aqlliroq jonivorsiz. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol