Қидирув

фл. фолк. қ. Ёʻймоқ.

Сиз тушингизни айтинг, мен жўрайман, — деб айтди Зулфизар Авазхонга. — Зулфизар билан Авазхон

1. Ошна-оғайни, ўртоқ

Қарағай кесдик тогда, Сувлар оқади сойда, Биз мунда қараб қолдик, Ёру жўрамиз қайда? — "Оқ олма, қизил олма"

Бизҳамбир жўрамиз билан нима иш бўлса қиламиз, деб Тошкентга келган эдик — П. Турсун, Ўқитувчи

2. "Гап", "тўкма" қатнашчилари, улфатлар (бир-бирига нисбатан)

Мана шу вақтгача жўраларнинг сони ҳамон ўша — тўққиздан ортмайди — А. Қаҳҳор, Сароб

3. "Ўртоқ" маъносидаги мурожаат шакли

Аҳмаджон ундан секин: -Жўрам, қаёққа ке-таётибмиз? — дебсўради — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

4. Жўра (эркаклар ва хотин-қизлар исми)

от 1. Гап, тўкма қатнашчиларининг (жўраларнинг) бошлиғи.

Ҳар бир жўранинг жўрабошиси, йигит оғаси бўларди. — Н. Сафаров, Кўрган-кечирганларим

Ўзингизсиз уйимизнинг тўрида, Жўрабошсиз доим ҳаёт тўйида. — Қ. Муҳаммадий.

2. кўчма Ишбоши, саркор.

от Дўстларига, улфатларига бошчилик қилишлик.

Ташкилотчилиги, серғайратлиги, ҳаммадан ҳам оғайниларининг бошини қовуштириб юриши учун кўпинча давра қуриб ўтирганда ҳам жўрабошилик шу одамга топшириларди. — С. Кароматов, Бир томчи қон