По запросу «jirkanish» — результатов: 22
fl. Hazar qilmoq, irganmoq.
Haydarov suhbatdoshiga birdan jirkanib qarab qoʻydi. — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat
Poshshaxon shaharlik boyvuchcha ayol boʻlib, oʻz qarindoshlaridan jirkanar, beriroq yurishni yoqtirardi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
fl. Jirkanmoq feʼlining birgalik nisbati.
sft. 1. Odam hazar qiladigan, jirkanadigan; kishini jirkantiradigan; iflos.
Jirkanch manzara.
Yoqimsiz, jirkanch kulgi Ahmadning xamini boʻldi. — F. Musajonov, Himmat
2. koʻchma Razil, qabih.
Sof narsaga qoʻl berish uchun jirkanch narsaga ham qoʻl urishga toʻgʻri kelar ekan. — P. Qodirov, Uch ildiz
син.
infamy, vileness
Синонимы: ярамаслик, разиллик, қабихлик, мурдорлик
fl. Jirkanmoq feʼlining orttirma nisbati.
/rɪ'pʌlʃn/ n [U] nafrat; jirkanish
/rı'vʌlʃn/ n [U] nafrat, jirkanish hissi
nafrat, nafratlanish, jirkanish отвращение
[ə'bɒmɪnəbl] jirkanch, qabih, yoqimsiz; abomination [əˌbɒmɪ'neɪʃ(ə)n] nafrat, jirkanish
nafrat, nafrat bilan qarash, jirkanish, nafratlanish не́нависть, отвраще́ние, омерзе́ние
[rı'vʌlʃ(ə)n] 1) kutilmaganda yuz bergan o'zgarish 2) nafrat, jirkanish 3) tib. (qonning) kamayishi
