Қидирув

шерик, ҳамтовоқ, бирга қатнашган киши (жиноий ишда)

1) жиноий ҳаракат, жиноят, ёвузлик 2) хато иш, хатолик

['кʌлпəбл] жиноий; айбли, ёзиқли, айбдор; кулприт [-рɪт] айбдор; жиноятчи

юр. суд тартибида та'қиб қилмоқ; жиноий иш қо'зг'atmoq юр. преследовать в судебном порядке; возбуждать дело

['пи:н(ə)л] юр. жиноий, жазоландиган, жазолашга оид; пенализе ['пи:н(ə)лаиз] 1) жазоламоқ, жазо бермоқ; 2) жарима солмоқ, жарима олмоқ; пеналтй ['пен(ə)лтı] жазо, танбе

/краɪм/ н 1 [К,У] жиноят, қонунбузарлик 2 [У] жиноятчилик, ёвузлик 3 [синг] (информал) гуноҳ, то'г'ри келмайдиган иш - криминал /ˈкрɪмɪнл/ адж жиноятга оид, жиноий;