фл. 1. Майда тўлқинлар билан қопланмоқ, мавж урмоқ.
Ҳиротни айланиб ўтадиган Ҳарируд дарёси жимирлаб оқиб ётарди. — Мирмуҳсин, Меъмор
Ёвариқ суви жимирлаб, ниманидир шивирлаб оқмоқда. — И. Раҳим, Ихлос
2. Милтиллаб кўринмоқ, жилва қилмоқ.
Аҳмад бригадир гугурт чўп билан тишини ковлаб, осмонга, юлдузлар жимирлаб турган кўкка тикилди. — С. Нуров, Нарвон
Олов сели жимирлайди. — К. Яшин, Ҳамза
- Кўзим (ёки кўзларим) жимирлаб кетди Кўз ўнгим қоронғилашди, кўзим тинди.