от 1. Қушларнинг қизилўнгачидаги овқат тўпланадиган ва юмшатадиган буқоқсимон кенг жой.
Хўрозчанинг жиғилдони муштдай шишиб чиқди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. кўчма Томоқ, қурсоқ (нафс ҳақида).
Жиғилдон хуруж қилган ерда виждонга ёʻл ёʻқ. Уйғун, — Ҳаёт қўшиғи
Ундан ҳазар қилинг: жиғилдонига Улар ўз онасин алишган инсон. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи.
- Жиғилдон бандаси (ёки овораси) Томоқ, нафс овораси; очкўз, ебтўймас. Фармонқул кўп бамаъни эди-ю, икки-учта жиғилдон оворалари уни ёʻлдан уришди-да. — С. Маҳкамов, Шогирд
- Жиғилдон қайнаши Баъзи ошқозон-ичак касалликлари натижасида меъданинг қайнаб ачишуви. Хамир овқат есам, жиғилдоним қайнайди.
- Жиғилдонга урмоқ ёки жиғилдондан ўтказмоқ Емоқ, еб юбормоқ, томоқдан ўтказмоқ; бировнинг ҳақини ёʻқ қилиб, ҳазм қилиб юбормоқ. — Қиз бўйга етгандан кейин Мамасаид тайёр ошга баковул бўлди. Қалинини енг учида олиб, жиғилдонга урди-да, қизни узатди, — деди Давлатёр. — П. Турсун, Ўқитувчи