ot 1. Yer yuzi va undagi butun borliq; dunyo, olam.
Butun jahon.
Kanal, qirq yildirki, jahonni hayratga solib keladi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
Odam odamga doʻst-oʻrtoq boʻlib qoldi. Jahon tarixida yangi davr boshlandi. — N. Safarov, Olovli izlar
Bu jahonda bunday dilbar boʻlarmi, Jamolini koʻrgan omon qolarmi? — Murodxon
2. poet. Dunyodagi hamma xalqlar, butun insoniyat.
Sen hayqirding, jahon hayqirdi: Yigit-qizlar intiqom uchun. Otalar va onalar oʻzni Chogʻladilar sharaf, shon uchun. — Gʻayratiy
3. Jahon (xotin-qizlar ismi).
- Bir jahon 1. Juda koʻp, son-sanoqsiz, behisob. Uning jahli chiqqan, bir zumda bir jahon gapni gapirib tashladi. Oydin, Uyaldi shekilli, yerga qaradi;Xush kelibsiz, ajab mehmon ekansiz, Xushruylikda siz bir jahon ekansiz. — S. Abdulla, Tohir va Zuhra— Yigit boʻlganda ham, bir jahon edi, — dedi Qamchi. — H. Gʻulom, Mashʼal
- Jahon chempionati Jahon boʻyicha oʻtkaziladigan musobaqa. Charm toʻp ustalari jahon chempionatining tantanali ochilishiga bagʻishlangan marosim oʻziga xos bayramga aylandi. — Gazetadan
- Jahonga dongʻi ketgan Dunyoga mashhur, tanilgan. [Temur] Samarqand obidalaridek sanʼat asarlarining bunyod boʻlishiga homiylik qilgan, jahonga dongʻi ketgan olimlarni toʻplab, ularga sharoit yaratib bergan. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
- Ikki jahon ovorasi
- Oynayi jahon