sft. 1. ayn. Jahldor.
Jahlli kishi.
2. Gʻazabli, gʻazab bilan toʻla, gʻazabnok.
Jahlli odam
— Ha, bu yoqqa qarang! — chaqirdi Mastura jahlli ovoz bilan. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.
«jahlli» boʻyicha 20 ta natija
sft. 1. ayn. Jahldor.
Jahlli kishi.
2. Gʻazabli, gʻazab bilan toʻla, gʻazabnok.
Jahlli odam
— Ha, bu yoqqa qarang! — chaqirdi Mastura jahlli ovoz bilan. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.
ot 1. Nojoʻya xatti-harakatdan, gapdan yoki voqea-hodisadan ranjish, achchiqlanish, gʻazablanish tuygʻusi; gʻazab.
Jahl — dushman, aql — doʻst. — Maqol
Muharrir jahl bilan kalendarini shart-shart varaqladi-da, bitta betini yulib oldi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil
Ahmadning jahli tez, sal narsaga tutaqib ketadi. — F. Musajonov, Himmat
2. ayn. Jaholat 1.
Maktab anjuman borgʻil, unda fikr ochib gohi, Ilm-u fan tigʻi bilan jahl bagʻrini qon qil. — Hamza
sft. Salga jahli chiqaveradigan, hadeb jahd qilaveradigan; serjahl, achchigʻi tez.
Jahldor odam.
ot Jahli, achchigʻi tezlik; oʻzini tuta olmaslik xususiyati.
Qayna-taning butun vujudi hukmronlik va badjahllik bilan toʻlib-toshgan edi. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin
Shunaqa odamlar boʻladi. Oʻzining odamgarchiligidan iymangandek, uni yuzaki badjahllik, qoʻpollik yoki sergaplik bilan niqoblashga urinadi. — A. Muxtor, Chinor
fl. Achchigʻi kelmoq, gʻazablanmoq.
Qozi jahllanib, afandini chaqirtirdi. — Latifalar
Istat jahllanib, turmush oʻrtogʻini jerkib tashladi. — Gazetadan
ot ayn. Jahldorlik.
qarang jahlli
zinhor-bazinhor rvsh. Sira ham, aslo-aslo. Majdiddin jahlli tovush bilan gapirdi: — Siz bu soʻzni ikkinchi dafʼa zinhor-bazinhor ogʻzingizdan chiqarmang. Oybek, Navoiy
zardali Jahlli, jahli tez, serzarda. Boʻta shu topda Sodiq tarangning zardali yuzini koʻz oldiga keltirgan edi. S. Ahmad, Hukm Jahl yoki gʻazabni ifodalaydigan, jahl aral