Қидирув

сфт. Иззати бўлган, иззат-ҳурматга сазовор.

Иззатли меҳмон.

Кичик поччамнинг жуда иззатли бўлиб кетганига катта поччамнинг ғаши келади — С. Сиёев, Ёруғлик

Отабекнинг бу ҳолига қарши чиқувчи ва Зайнабни ёʻл-ёʻриққа солувчи яна фақат Ўзбек ойим эдики, бунинг сабаби ҳам иззатли ўқувчиларимизга бир даража маълум бўлса керак. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

от 1. Ўзганинг ҳурмат-эътибор туйғуси, шундай туйғули муносабат; ҳурмат.

Сиҳат тиласанг — кам е, иззат тиласанг — кам де. — Мақол

У ҳаммадан иззат кутган вазиятда эди, бироқ Барат парангдан бошқа ҳеч ким унга эътибор бермади. — Муштум

Келинойилари Нури учун эмас, балки қайнана иззати учун айланиб-ўргилиб кўришишди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Иззат (эркаклар исми).

русчазаносчивыйинглизчаarrogant, insolent, overbearing, unpleasantly proudфрансузчаarrogant, insolentарабчаغِطْرِيس, مُتَغَطْرِس

сфт. кт. Иззатли.

от Бирор шахснинг ор номуси ёки бирор ҳаракатни қилишга бўлган уят шарми;ғурур.

фл. кам қўлл. Иззат қилмоқ, иззат кўрсатмоқ; сийламоқ.