Қидирув

фл. 1. (юриб, қараб, сўраб) Кимса ёки нарсани топиш ҳаракатида бўлмоқ; ахтармоқ, қидирмоқ.

Иш изламоқ. Она ўғлига қиз излар эди. Чўпон ёʻқолган қўйларни изламоқда эди.

Бошим эсон, ўтиб кетди кўп йиллар. Шакарбекни излаб, топмадим хабар. — Ширин билан Шакар

Индинига эрталаб она-бола ёʻлга чиқиб, бедарак кетган отани излаб кетдилар. — П. Турсун, Ўқитувчи

қуюқ қошлари остидаги ярим очиқ кўзлари кимнидир излагандек қарайдир. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

У кимнидир излаётгандек, у ёқ-бу ёғига пича аланглаб қараб турди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. Фикрлаш, ўйлаш орқали топиш ҳаракатида бўлмоқ; ахтармоқ.

Баҳона изламоқ. Янгилик изламоқ. Далил изламоқ.

Матчон тўра Жумагулга эришишга кўзи етмагач, уни Исфандиёрхонга инъом қилиб, унга яхши кўриниш ёʻлларини излади. — Ж. Шарипов, Хоразм

от Бирор нарсани излаб топиш учун хизмат қиладиган асбоб.

Мина излагич.

фл. 1. Изламоқ феълининг мажҳул нисбати.

Изланган нарса топилди.

2. Ён-верини, чўнтакларини ковлаб, бирор нарса қидирмоқ, тимирскиланмоқ.

Кампир бирор нарса ёʻқотгандай изланар эди.

3. Янгилик топиш учун ҳаракат қилмоқ, янгилик изламоқ.

Чинакам санъаткор доимо изланади.

фл. Изламоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. Изламоқ феълининг биргалик нисбати.

сфт. Доимо изланишда бўлган, изланиш билан машғул, изланишга берилган.

Изланувчан олима ўзининг бутун билими, кучи, умрини она-юртга хизмат қилишга бағишлади. — Газетадан

Умидли, изланувчан ёшларимизнинг кўплиги қувончли ҳолдир. — Газетадан