Поиск

fl. 1. Yelini yumshab, ravon sut beradigan holga kelmoq (sogʻin sigir, qoʻy, echki va shu kabilar haqida).

2. koʻchma Himmat uygʻonmoq, koʻngli erimoq.

— Himmatni baland qiling, ona! — shovqin koʻtarishdi yigitlar. Lutfiniso iyib, ikki doʻppi va oʻn soʻm pul uzatdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Endi sening etagingdan mahkam tutdim, qaysi yoʻldan boshlasang, oʻzing bilasan, degandan keyin Qodir juda iyib ketdi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak

Xavfsirash, ehtiyot boʻlishni ifodalaydi

Iy, qoch, ot tepib oladi! Iy, yiqilib tushasan

s. T. Iye.

Ha, nima boʻldi Iya, burningdan qon oqyapti-ya! — P. Tursun, Oʻqituvchi

und. s. Ajablanishni, hayronlikni yoki norozilikni bildiradi; iyi, iye, iyya.

Iye, nima deganing u?

Iye, hali xabaring yoʻqmi? Xotining azonda joʻnabdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

ot 1. Pastki jagʻning har ikki tomoni quyilib kelib birlashgan joyi.

Iyagi choʻzinchoq odam

[Bozorboy] Poygakka choʻkkalab, soʻng bir qoʻli bilan soqoli maysa boʻlib qolgan iyagini silab qoʻydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

— Kel, Said oʻgʻlim, — dedi Moʻmin amaki, iyagi burniga borib kelib uzum yer ekan. — E. Raimov, Ajab qishloq

2. Pastki jagʻ.

— Dadasi boʻlsa, urushda — Xadicha ayaning iyagi qaltiradi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Gulnoraning ochiq koʻzlarida hayot nuri soʻngandi. Roʻmol tugunlarini yechib, iyagini bogʻladim. — Gazetadan

ot 1. Ot, eshak kabi ish hayvonlarining oldingi ikki oyogʻi ustidagi, beldan boʻyingacha boʻlgan qismi

2. Shu joyda paydo boʻladigan yara.