fl. 1. Yelini yumshab, ravon sut beradigan holga kelmoq (sogʻin sigir, qoʻy, echki va shu kabilar haqida).
2. koʻchma Himmat uygʻonmoq, koʻngli erimoq.
— Himmatni baland qiling, ona! — shovqin koʻtarishdi yigitlar. Lutfiniso iyib, ikki doʻppi va oʻn soʻm pul uzatdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Endi sening etagingdan mahkam tutdim, qaysi yoʻldan boshlasang, oʻzing bilasan, degandan keyin Qodir juda iyib ketdi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak
- Mehri iymoq Mehri uygʻonmoq. Buvirajab uning soddadillarcha termilishini koʻz oldiga keltirdi, jilmaydi, rosti, mehri iyib ketdi. — Yoshlik